Uczniowie szkół średnich 13 grudnia wzięli udział w spotkaniu z przedstawicielami stowarzyszenia REFUGEES SZCZECIN, które z jego inicjatywy odbyło się w Pyrzyckim domu Kultury. Przybyłym wyświetlono dwa krótkometrażowe filmy, które miały na celu przybliżyć nam szeroko dyskutowaną od dłuższego czasu sprawę uchodźców.
Niestety, oba filmy pokazywały to zjawisko jedynie w pozytywnym świetle. Zabrakło krytycznego podejścia do tematu. Prawdą jest to, że uchodźcom trzeba pomóc, ale państwo na pierwszym planie musi mieć dobro swoich obywateli. Gwałty i zamachy terrorystyczne to fakty, dlaczego więc prowadzący omijali ten temat szerokim łukiem?
Obydwa filmy miały na celu wzbudzić w oglądających litość i pożałowanie (większość kadrów ukazuje dzieci bawiące się w tragicznych warunkach). Pod koniec miała się odbyć swoista dyskusja, jednak tylko jedna osoba odważyła się zadać jakiejkolwiek pytania. Dotyczyły one głównie obecnej sytuacji na zachodzie, czyli wzrostu ilości zamachów terrorystycznych, gwałtów, albo podejmowanej często kwestii płci tzw. uchodźców, z których większość to mężczyźni. Padło również pytanie dlaczego „uchodźcy” nie chcą pracować, a żyją na garnuszku państwa, czyli krótko mówiąc z tzw. socjalu. Odpowiedzi prowadzącej wzbudziły w większości młodzieży zażenowanie. Moim zdaniem były one przepełnione propagandą i ślepym bronieniem tematu. Z odpowiedzi na pytanie dotyczące życia z pomocy socjalnej wywnioskowałam, że osoby które uciekły ze swojego państwa, przebyły bardzo ciężką i niebezpieczną drogę, często mają traumę, są okaleczone przez co nie są zdolne do pracy. Z pewnością takie osoby są, lecz wielu nich w zupełności nadaje się do pracy. Przynajmniej nie wydaje mi się, żeby wskakiwanie na ciężarówki czy blokowanie dróg było symptomem „okaleczenia” sprawiającym, że nie można pracować…
Całym spotkaniem byłam zażenowana. Jeżeli mamy dyskutować na takie tematy, to warto byłoby poznać różne perspektywy. Niestety mam wrażenie, że w czasach przesadnej „poprawności politycznej” jest to coraz trudniejsze do osiągnięcia. Pozostaje jedynie mieć własny rozum.
Uczestniczka spotkania